MENU

Afscheid van Jacky Buchmann

Beste Isabelle,

Frank en Yokaira,

An en Johny,

Namens alle collega’s en oud collega’s van Jacky, namens het ganse gemeentebestuur en OCMW, alle medewerkers en oud-medewerkers van de gemeente Kapellen en namens de leden van ons Vrijwillig Brandweerkorps en de Politiezone Noord, willen wij ons medeleven aanbieden aan jullie en aan gans de familie.

Wij verliezen met Jacky ons Kapels boegbeeld, een liberaal top-politicus, een gedreven ondernemer, een kunstliefhebber en mecenas, een steunpilaar van onze scoutsbeweging en van zijn club R. Cappellen F.C.

Maar bovenal verliezen we een heel goede vriend, een zeer integer en betrouwbaar man.

Jacky bouwde, in onze gemeente, het door zijn vader Arthur opgerichte Buchmann Optical Industries uit, van een goed draaiende familiezaak naar een internationaal bedrijf.

Hij automatiseerde en robotiseerde zelf de productieprocessen en streefde in de glasslijperij de perfectie na.

Na de start van de succesvolle expansie van het bedrijf in de jaren zeventig, ging hij in de jaren tachtig de internationale weg op met de aankoop van Briot en Bausch&Lomb in Frankrijk, en in de jaren negentig, na de val van de muur, veroverde hij marktaandeel in Oost Europa met zijn twee bedrijven in Hongarije.

Maar zeker de ontwikkeling van harde, krasvrije plastiek lenzen in plaats van de klassieke glazen lenzen was revolutionair. En de uitvinding en bouw bij Briot van de “Scanform”, een volledig elektronisch en geautomatiseerd slijptoestel, zou de wereld van de optiek tot op vandaag totaal veranderen.

Kers op de taart werd de bouw van zijn nieuw, hyper modern bedrijf op de KMO zone “De Vloeiende”.

Vrienden, Jacky  was een briljant en succesvol zakenman.

In diezelfde jaren trad ook de politicus in hem op de voorgrond: starten als gemeenteraadslid in Kapellen in 1970, en in ’74 reeds volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen. De doorbraak van de politieke “buitengemeenten” in de Antwerpse politiek.

Het district Kapellen was zijn bolwerk, maar ook in Antwerpen en de Zuidergemeenten stond hij er erg snel. Campagnes organiseren en stemmen halen waren op zijn lijf geschreven.

De campagne voor de parlementsverkiezingen van 8 oktober 1981 werd eerder onverwacht mijn politieke vuurdoop.

De aankoopdienst van Buchmann Optical Industries stuurde mij naar het bureau van “Mijnheer Jacky” om zijn verkiezingsgadgets te bestellen: stylo’s, aanstekers, ballonen, koordjes, ballon-gas.

Al snel verhuisde ik in dat najaar van de aankoopdienst van defirma, naar zijn privé secretariaat. Vanaf hier zouden onze wegen samenlopen: dag en nacht, zoals men dit zo mooi zegt. Nooit viel er tussen ons een verkeerd woord.

Het was dan ook een eer en plezier om met hem te mogen en kunnen samenwerken. Een soms harde, maar wel prima leerschool.

In november 1981 trad Jacky toe tot de eerste Vlaamse Executieve onder leiding van wijlen Gaston Geens. Wij verhuisden naar een kabinet in de WTC toren in Brussel.

De zakenman die minister werd en er opnieuw een succesverhaal van maakte: hij zette mee zijn schouders onder “Flanders Technologie International”, hervormde de huisvestingssubsidies, voerde een verzekering in tegen inkomensverlies voor vastgoedstarters, en verwees de “Kremlin” aanpak in de sociale huisvestingssector naar de prullenmand, met de verfrissende  Architectuurwedstrijden Ideeën Sociale Huisvesting, onder leiding van zijn vriend Jo Crepain.

Na de verkiezingen van november 1985 trad hij toe tot de ploeg van       Martens VI, als federaal minister van Middenstand. Ook hier drukte hij zijn stempel:  de hervorming van het sociaal statuut, met de verhoging van de pensioenen van de  zelfstandigen, de privatisering van het Centraal Handelsregister, de organisatie van de grote exportbeurs “Made in Belgium” in de Heizel-paleizen, maar ook met de plannen voor de Liefkenshoektunnel en de eerste containerkade voor de sluizen.

In die periode was hij ook de “go between” tussen zowel de eigen partijvrienden, als andere regeringspartijen. Discreet bemiddelend om plooien glad te strijken en resultaten te boeken.

Een bruggenbouwer die menig overleg organiseerde in zijn “Windoord” in Kapellen, ver weg van camera’s en journalisten.

Na deze periode van regeringsdeelname van 1981 tot 1988, werd hij ondervoorzitter van de senaat, en nam hij in Kapellen terug de fakkel over van waarnemend burgemeester Jan Kerremans.

En zo kennen velen onder ons hem het best: Jacky Buchmann, onze enthousiaste, gedreven en wijze burgemeester: hardwerkend het voorbeeld geven.

Immers, nadat Jacky er in was geslaagd het wetsvoorstel op de grenscorrectie tussen het toenmalige Kapellen en de Ekerse wijken, Hoogboom, Zilverenhoek en de Sterre,  tot een goed einde te brengen, ging hij bij  de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 1982 de strijd aan voor het burgemeesterschap met wijlen Louis De Rooy.

Op 25 maart 1983 werd Jacky de nieuwe burgemeester van Kapellen. Met zijn P.V.V.-CVP-VU ploeg startte hij de vernieuwing en uitbouw van onze gemeente. Het College van Jacky, met Jan, Petrus, Karel, Eddy, René, Jos, Gerard en Cecile werd een vriendenclub voor het leven.

De modernisering van de gemeentelijke administratie, politie en brandweer ging vlot: een duidelijke visie, nieuw materiaal, aangepast patrimonium, kortom, een nieuwe aanpak.

Met het dorpsvernieuwingsproject “winkelcentrum Promenade” en tal van infrastructuurprojecten veranderde hij het gezicht, de look en feel, van onze gemeente.

Het was dan ook met bijzonder veel plezier dat ik hem de titel van Ereburgemeester mocht uitreiken.

Beste vrienden, ik verlies vandaag mijn beste vriend, mijn politieke vader.

Voor heel veel, wat ik op mijn beurt heb kunnen realiseren,  heeft hij me de weg gewezen. Als een echte mentor: steeds beschikbaar, betrouwbaar, oprecht, soms ook bezorgd.

Woensdagavond hadden we onze laatste vergadering samen, van de VZW CLMW. Hij was bijzonder opgetogen dat we met de opbrengst van ons jaarlijks bal, andermaal een mooi bedrag konden schenken aan het Home Philippe Speth.

Hij zag dat het goed was.

Donderdagvoormiddag vernam ik het onverwachte nieuws, net toen ik door de Wetstraat, zijn Wetstraat, reed.

Vrienden,

Wij verliezen een groot man, een burgervader voor alle Kapellenaren, een echte staatsman, en voor de velen hier aanwezig een warme vriend.

Jacky, een laatste oprecht dank je wel!