MENU

21 juli viering in Kapellen

Dames en Heren,

Op 21 juli 1831 legde Leopold I de eed af als eerste koning der Belgen door trouw te zweren aan de nieuwe grondwet. Het is precies die dag die sinds 1890 als Nationale Feestdag wordt gevierd.

Daarom dat wij hier vandaag verzameld zijn om deze gebeurtenis te herdenken en om  tegelijkertijd onze hoop uit te spreken voor het welzijn van dit land.

Dames en heren,

Als we even terugkijken naar het recente verleden, dan denk ik dat iedereen het met me eens is dat er een aantal boeiende jaren achter de rug liggen.

We kennen opnieuw  politieke stabiliteit. Zowel de federale regering alsook de Vlaamse doen meer dan hun werk. Dit is ook nodig.

De financiële crisis, gestart in het najaar 2008 is onder controle en we kennen terug economische groei. Bedrijven werven opnieuw aan, de werkloosheid daalt.

De Regering Michel gaat voor de creatie van  tweehonderdzestienduizend nieuwe jobs deze legislatuur alleen.

Niet in de overheidssector, maar bijna volledig in de private sector.

Ook het aantal zelfstandigen stijgt opnieuw met circa 50.000.

Kortom de economische motor slaat opnieuw aan en zet daardoor minder druk op onze nog steeds kwetsbare sociale zekerheid, waarvan de vergrijzingskost nu echt voelbaar wordt.

Op het toppunt van de vergrijzing (in 2040) zullen de sociale uitgaven, in geld van vandaag, 13 miljard per jaar hoger liggen dan nu.

Maatregelen als het optrekken van de pensioenleeftijd waren dan ook onvermijdelijk om het stelsel betaalbaar te houden.

Maar er is meer nodig. Veel meer.

Om te beginnen moeten we dringend terug naar een begroting in evenwicht, liefst één met overschotten. Onze schuldgraad ligt immers met 105 % van het BBP veel te hoog.

Maar dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Om de begroting in 2019 in evenwicht te brengen is een inspanning van 7,7 miljard euro nodig. Op twee jaar dus. Bijna onbegonnen werk, met een net aantrekkende economie.

Daarom is er maar één juiste weg: nog meer jobs, jobs, jobs!

Dit kan door de koopkracht van de mensen verder te laten stijgen (+7% deze legislatuur) en door onze bedrijven internationaal concurrentieler, maar ook innovatiever te maken.

Om dit doel te kunnen bereiken zullen we de erg lage Belgische tewerkstellingsgraad  van 67,5% fors moeten optrekken.

Onder meer door ook de regionale verschillen aan te pakken. 72% in Vlaanderen, 61,5% in Wallonië en slechts 59% in Brussel.

Als België de zelfde tewerkstellingsgraad als buurland Nederland zou bereiken, dan moeten er nog 660.000 jobs bijkomen!

Dit zou budgettair leiden tot een verbetering van onze begroting met maar liefst 12 miljard euro, waardoor we meteen een structureel overschot zouden realiseren van 4 miljard, in plaats van de tekorten van vandaag.

Dus inzetten op meer jobs is de enige en beste uitweg uit de begrotingsmoeilijkheden: én voor de mensen én voor onze overheidsfinanciën.

Maar beste vrienden,

Ook vandaag willen we stilstaan bij de blinde terreur van IS in Europa.

Maar ook bij de dreiging  in onze zonnige achtertuin waar velen onder ons zo graag een onbezorgde vakantie doormaken.

Het brutale geweld dat niemand ontziet is nog niet gestopt. Ook niet na de val van Mossul. Grote waakzaamheid blijft dan ook de boodschap.

Wij kunnen hier, onder het beeld van “De Treurende Moeder”, dan ook enkel maar ootmoedig onze steun en ons medeleven aanbieden aan de familieleden en vrienden van de vele totaal onschuldige slachtoffers.

Net zoals in die donkere jaren onze oud-strijders hun leven waagden voor het herstel van onze vrijheid en van onze waarden, zo zullen ook vandaag mannen en vrouwen het Kalifaat verder bestrijden.

Daarom ook bij deze hulde, onze bijzondere dank aan onze politiemensen en inlichtingendiensten voor hun schitterend werk, en ook aan onze militairen in het straatbeeld, voor hun bekwame en alerte ondersteuning.

Dames en heren,

we beleven erg turbulente, maar gelukkig ook boeiende tijden.

Aan ons om er over te waken dat optimisme en realisme niet omslaan in uitzichtloos en verlammend pessimisme.

Vandaar ook een woord van dank voor het werk van de ons ontvallen voorzitter van het Coördinatiecomité Raoul Tiberghin. Hij was zo’n voorstander van daadkrachtig handelen en van oprecht optimisme.

Dank daarvoor Raoul.

Maar wij spreken ook op een dag als vandaag, die symbool staat voor onze onafhankelijkheid, ons vertrouwen uit in onze vrijheden en in onze Westerse waarden.

Laat ons vandaag diegenen danken die hiervoor gestreden hebben.

Dat zij een voorbeeld mogen zijn voor zij die vandaag op hun beurt deze verantwoordelijkheid op zich nemen.

Leve België, Leve de koning.

Ik dank u.