MENU

Europa verwijst Maddensdoctrine naar prullenmand

Dirk Van Mechelen: Door geen overschotten te willen boeken, snijdt Vlaanderen zichzelf in de vingers.

Wanneer de Europese Unie naar de begrotingscijfers van een land kijkt, doet zij dat globaal. Europa kijkt naar het algemene plaatje van onze overheidsfinanciën en analyseert of dat globale plaatje onder de voorziene 3 % blijft.

Gezien onze staatsstructuur worden die overheidsfinanciën door verschillende overheden gerealiseerd: de federale overheid, de gemeenschappen en gewesten, en de lokale besturen. Elk van hen, of om het in jargon te zeggen, elke entiteit heeft de opdracht mee te zorgen voor gezonde overheidsfinanciën.

 

In de periode tussen 1999 en 2009 werkte toenmalig Vlaams begrotingsminister Vlaamse schuld helemaal weg. Daarnaast werden door een voorzichtig begrotingsbeleid overschotten geboekt die in een Toekomstfonds werden gestort als buffer tegen de naderende vergrijzing. Met de lokale besturen werd een fiscaal pact afgesloten waardoor per inwoner 100 euro schuld werd overgenomen en de lokale besturen wat meer ademruimte kregen.

 

“De Vlaamse Regering zonder liberalen en met CD&V, N-VA en sp.a aan het stuur heeft weliswaar altijd een begroting in evenwicht gerealiseerd, maar weigerde stelselmatig om overschotten te boeken of buffers aan te leggen. Die strategie werd ingegeven door de huisideoloog van N-VA Bart Maddens, die van mening was dat elk overschot dat Vlaanderen boekte de federale regering ten goede zou komen, wat vanuit zijn visie nefast was. De Vlaamse Regering heeft die zgn. Maddensdoctrine altijd gevolgd”, legt Dirk Van Mechelen uit.

 

“Reeds verschillende jaren wijzen wij erop dat deze doctrine geen steek houdt. Aangezien voor Europa alleen het globale plaatje telt, heeft Vlaanderen er alle belang bij om zelf zoveel mogelijk inspanningen te doen. Bijvoorbeeld door buffers aan te leggen, door overschotten te voorzien als appeltje voor de dorst voor de toekomst of door met een tweede fiscaal pact de lokale besturen wat meer financiële ademruimte te geven. Vandaag werd op vraag van Europa in de commissie financiën en begroting van het Vlaams Parlement het zgn. instemmingsdecreet besproken. Dat decreet zegt precies waarvoor Open VLD al jaren waarschuwt, met name dat alle entiteiten inspanningen moeten doen”, gaat de voormalige begrotingsminister verder.

 

“Omdat men de afgelopen 5 jaar geweigerd heeft om buffers aan te leggen of een nieuw fiscaal pact met de lokale besturen af te sluiten, zijn de gevolgen voor de volgende Vlaamse Regering niet min. Om de door Europe beoogde begrotingsdoelstellingen te realiseren zal er tegen 2016 meer dan 2,5 miljard euro moeten worden bespaard. Op een budget van 37 miljard euro (de 27 miljard euro van vandaag en de 10 miljard euro die overkomt naar aanleiding van de nieuwe staatshervorming) betekent dat een inspanning van 6,75 %. Omdat men vanuit de doctrine van één man en één partij geweigerd heeft om buffers aan te leggen, staat de volgende Vlaamse Regering voor een bijzonder grote uitdaging. Op mijn vraag op welke manier men deze besparing wou realiseren, zonder dat de Vlaming dit zoals met de afschaffing van de jobkorting of de miserietaks in zijn portemonnee zou voelen, kwam voorlopig geen reactie”, verduidelijkt Van Mechelen.

 

“Overigens kunnen de problemen nog veel groter worden, want blijkbaar aanvaardt de Europese Unie niet dat de middelen die zijn voorzien voor bijvoorbeeld de schoolbouwprojecten in samenwerking met de privé ESR-neutraal zijn en dus gewoon in de begroting worden opgenomen. De Europese Unie is van mening dat de Vlaamse overheid deze bedragen als schuld moet gaan boeken. Mocht er een definitieve uitspraak in die zin volgen, dan kan de besparingsopdracht voor de volgende Vlaamse Regering nog veel zwaarder worden”, besluit Dirk Van Mechelen.

Tags: ,