MENU

Meerderheid weigert infocampagne over gevaarlijke huis-, tuin- en keukenproducten.

Veel mensen zullen volgende situatie herkennen: ergens in de garage, onder de gootsteen of in een tuinhok staan allerlei bussen, flacons of spuitbussen met producten die gebruikt worden in de tuin, in de keuken, voor de verzorging van dieren,… Af en toe komt er een bus bij als er zich een nieuw probleem aandient. Zelden of nooit gaat er een bus weg, want je weet maar nooit.

Op zich hoeft zo’n toestand geen probleem te zijn, ware het niet dat de houding tegen bepaalde producten op enkele jaren tijd kan wijzigen. Net zoals dat bijvoorbeeld recent bleek voor een aantal geneesmiddelen, geldt ook voor andere chemische producten dat zelfs de meest ingeburgerde merken na verloop van tijd op de lijst van verboden substanties kunnen komen.

Voor professionele gebruikers zijn er zeer duidelijke richtlijnen. Zij hebben er alle baat bij de regelgeving te volgen en worden daartoe zelfs aangemoedigd. Zo is bijvoorbeeld in de landbouwsector het ophalen van gevaarlijke producten zeer goed georganiseerd.

Maar voor particulieren is het veel minder gemakkelijk om een en ander op te volgen. Vaak worden bijvoorbeeld bepaalde substanties verboden, maar je moet al een universiteitsdiploma chemie hebben om op het etiket te gaan detecteren of die substantie al dan niet in een bepaald product aanwezig is.

Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk Van Mechelen wou hier verandering in brengen. “Via een resolutie vroeg ik aan de Vlaamse Regering om de Vlaming beter te informeren over deze zaken, bijvoorbeeld door jaarlijks een lijst van merknamen ter beschikking te stellen van producten die de afgelopen 25 jaar te koop waren, maar ondertussen zijn verboden. Die lijst zou bijvoorbeeld meegedeeld kunnen worden via de afvalkalender of worden uitgehangen op het containerpark, zodat iedereen die dat wou deze producten kon inleveren via de reeds bestaande kanalen. Het is een maatregel die weinig geld hoeft te kosten, maar wel belangrijke effecten kan hebben voor de gezondheid en het welzijn van mens, dier en milieu. Ik had dan ook gedacht dat het geen probleem zou zijn om hier over de partijgrenzen heen in het Vlaams Parlement een consensus over te vinden, maar dat bleek in de praktijk niet het geval.”

“De meerderheidspartijen vonden het probleem niet belangrijk genoeg en wezen er op dat iedereen er als goede huismoeder of -vader maar moet voor zorgen dat deze producten goed weggeborgen zijn, zodat kinderen er niet aan kunnen. Uiteraard is dat belangrijk, maar helemaal sluitend is dat niet. Bovendien was dat ook niet de finaliteit van deze resolutie. De uiteindelijke bedoeling is ervoor te zorgen dat mensen er zich bewust van worden dat zelfs de meest ingeburgerde producten na verloop van tijd niet meer gebruikt mogen worden, bijvoorbeeld omdat gebleken is dat ze gevaarlijk zijn, dat er neveneffecten waren,… Vlamingen behoren al jaren tot de recyclagekampioenen. Recycleren en zorgen dat fracties apart worden ingezameld, is bij ons absoluut ingeburgerd. Het is dan ook de evidentie zelf dat mensen wanneer ze goede en actuele informatie krijgen, ook bereid zullen zijn om elk jaar eens even in dat tuinhok, onder die gootsteen of in de garage te kijken of er ondertussen geen producten zijn bijgekomen die verboden zijn. Het is jammer dat dergelijke eenvoudige maatregel die goed is voor mens, dier en milieu en die budgettair niets kost omdat gewoon gebruik wordt gemaakt van bestaande kanalen door de meerderheid niet mee wordt ondersteund”, besluit Vlaams volksvertegenwoordiger Gwenny De Vroe die de resolutie in het Vlaams Parlement verdedigde.